ممنونم که به وبلاگم سر زدی،بسیار خوشحال شدم که انسانی که طور دیگه ای فکر میکنه مطالبم رو می خونه و بسیار خوشحال تر شدم وقتی فهمیدم روحانی هستید . در زمینه بی طرفانه (!) بودن اندیشه هام باید گفت که تنها انسان های بی اندیشه هستند که بی طرف اند.نظر من بی طرفانه نیست و اعتقاد دارم اگر اندیشه ای دارم دلیل بر حق بودن من نیست،حقیقت نزد "من و مخالف من" است و هردو باید بتوانیم بگوییم تا حقیقت آشکار شود.
البته به نظر نمی رسه شما اینطور فکر کنید .
و اما سوالاتی که در پست قبل در قسمت نظرات مطرح کردید:
" منظورت رو از این پستت نفهمیدم اما پست قبلیت اشكالات زیادی داره از جمله اینكه نقش قوانین الهی در مجازات اعدام چیست؟آیا قوانینی به نام قوانین الهی را قبول دارید ؟آیا به صرف دردناك بودن چیزی و از روی احساسات میشود در جامعه قانونگذاری كرد؟ ... "

بگذارید اولین سوالتون رو با پست خودتون جواب بدم ، پستی داشتید به نام "من به خدا اعتقاد ندارم!" که به نوعی همون جواب منتسب به امام صادق در برابر کسانی بود که فرایض دینی رو کارهایی عبث می پنداشتند . این جواب در عین درستی تنها به اون دسته از قوانین الهی قابل تعمیم است که در حیطه فردی باشند و نه اجتماعی ، بسیار بدیهی است که شما نمی تونید بگید من یک نفر رو سنگسار می کنم و یا اعدامش می کنم ، حالا یا خدا هست که به سعادت می رسم و یا نیست که چیزی رو از دست ندادم ! درحالی که شما حق زندگی رو از یک انسان دیگر گرفتی .
و اما در مورد اینکه به قوانین الهی و اعدام ارتباط دارند ، من گمان می کنم این حرف شما که چون مجازات اعدام در قرآن پیش بینی شده باید انجام بشه و راهی جز این نیست بیشتر شبیه پنهان شدن در بین نص قرآن باشه ، من یک مسلمانم و خوب می دونم در دین اسلام هیچ مقوله ای چون عف و رحمت توصیه شده نیست. شما نباید نص قرآن را به نفع دیدگاه خودتون مصادره کنید .
و از طرفی حتی اگر حرف شما درست باشه (که حتما باید مجازات اعدام انجام بشه چون تو نص قرآن هست) که عمیقا معتقدم درست نیست،دلیلی نمی بینم که این مجازات حتما دردناک باشه .
آیا به صرف دردناك بودن چیزی و از روی احساسات می شود در جامعه قانونگذاری كرد؟
خیر،اگر مطلب من رو دقیقا مطالعه کرده باشید ، در بحث های حقوقی صرف سلب حیات مجازات است و درد و رنج جان دادن مجازاتی است مضاعف که از لحاظ عقلایی اصل "تناسب میان جرم و مجازات" را نقض می کند .
در مورد مجازات سنگسار خیلی از مراجع تقلید رای به این دادن که در شرایط حاضر این عمل تنها باعث زیر سوال قرار گرفتن اسلام و مسلمین می شه ، پس نباید اجرا بشه ، آیا درست است تنها قرائت خودتون از اسلام رو به عنوان قرائت ناب از اسلام بدونید؟ آیا عقلانی است که خودتون را صاحب تمام حقیقت بدونید ؟ آیا بهتر نیست همه افکار رو صاحبی از بخشی از حقیقت بدونیم ، بدون تهدید به اعدام و زندانی کردن حرف همه رو بشنویم . آیا انسان ها یا هم کیش ما نیستند و یا در آفرینش با ما یکسان ؟
حال به سوال های من جواب بدید:
1-    اعدام در ملاء عام که باعث بردن آبروی فرد و خانواده اعدامی می شود و مستقیما اصل شخصی بودن مجازات رو زیر سوال می برد رو چطور توجیه می کنید ؟ حتی اگر یک انسان شنیع ترین کار در ذهن شما رو انجام بده ، آیا دلیلی هست که خانواده و آشنایان اون فرد بی آبرو بشه؟
2-    آیا استانداردهای بی درد اعدام تناقضی با اسلام دارد که هنوز از اعدام های دردناک و زجر آور استفاده می شود ؟

ببخشید اگر زبانم گنگ است و نتونستم نظرم رو خوب برسونم ...

   

• برچسب ها:یادداشت های شخصی ،اعدام ،اعدام در ملاء عام ،اسلام ،