نفت سرمایه ملی است ، برای همه مردم ایران ، قانون هم برای همه مردم است ، یعنی همه حق دارند از مزایای این دو بهره مند شوند . این حق شماست،دولت برای این که شما را از این مزایا بهره مند کنند هیچ لطفی به شما نکرده است.یارانه هم درست مثل همین هاست، حق مسلم شماست . هیچ منتی بر سرتان نیست که از آن بهره مند شوید. قبل از هدف مند سازی یارانه ها ،دولت این مبالغ را (البته بیشتر از حالا) برای ارزان ماندن اقلام اصلی و حامل های انرژی مستقیما به مواد اولیه تزریق می کرد.
به این ترتیب ، پول تزریقی یکسان به همه مردم می رسید. حال به هر ترتیب ، این یارانه ها به صورت نقدی به حساب سرپرست خانوار واریز می شود ، نکاتی وجود دارد که لازم است به شما یاد آور شوم.
همان طور که می دانید یارانه ها به حساب فرد در بانکی که او اعلام کرده واریز می شود. به دلیل این که سیستم بانکی ایران استقلال کامل ندارد و دولت تا حدودی می تواند در سیاست گذاری مالی بانک ها دخالت کند، اگر شما یارانه اتان را در حسابتان نگه دارید،این سرمایه که سرمایه اندکی هم که نیست باز هم به دست دولت سرمایه گذاری خواهد شد و سود حاصل از آن به هیچ عنوان به شما داده نمی شود. یعنی دولت با سرمایه شما کار می کند و سودش را برای خودش بر می دارد. هیچ دلیلی برای این کار نیست،به خصوص که هیچ سودی به شما نمی رسد. پس به محض واریز،پولتان را از حساب خارج کنید،حتی اگر به آن احتیاج ندارید.حداقل می توانید آن را در یک سپرده کوتاه مدت نزد یک بانک ترجیحا خصوصی سرمایه گذاری کنید ، حتی می توانید آن را صرف بیمه عمر کنید تا آینده اتان را بیمه کنید . این سازگار با اصل 44 قانون اساسی نیز هست.
دولت حق ندارد به جای شما برای پولتان تصمیم بگیرد ، با این حال این کار را می کند ، دولت همه در آمدی که قبلا به صورت یارانه به شما می داد و اکثرا از راه فروش نفت شما حاصل می شد را به شما بر نمی گرداند . بخش بزرگی از این پول صرف هزینه های جاری دولت می شود ، هزینه هایی مثل تنخواه کارمندان دولت در ادارات مختلف ، هزینه نگه داری ادارات و موسسات دولتی ، حتی دور زدن تحریم ها، دولت "بزرگ" مجبور برای اداره خود پول زیادی خرج کند و این کار اجتناب ناپذیر است ،یعنی مالیات واریزی شما کفاف هزینه های دولتی را نمی دهد. متاسفانه دولت به جای خصوصی سازی طبق اصل 44 ، شرکت ها و کارخانه های دولتی را شبه خصوصی کرده است ، مثل همین اپراتور همراه اول .
پس دولت با پول شما و به نام شما شرکت می فروشد و می خرد ! چگونه می توان از این کار جلوگیری کرد ؟ یا چگونه می شود دولت را وادار به کوچک شدن کرد ؟ هیچ کاری ! شما به عنوان مصرف کننده تنها با کالاها و خدمات شبه دولتی سروکار دارید که به آن ها محتاجید!

یارانه اتان را خرج کنید !
قانون هدف مند کردن یارانه ها با این شرایط اجرا قطعا تورم زاست ، یعنی پولی که دولت هر دوماه به حساب شما می ریزد روز به روز بی ارزش تر می شود ، در واقع اگر فکر می کنید که می شود یارانه ها را پس انداز کرد سخت در اشتباه هستید ! یارانه ها طراحی شده اند که خرج شوند . پس شما محکومید که پولی را که دولت به شما می دهد به شرکت های شبه دولتی بازگردانید . راهی جز این نیست ، ولی می توانید امیدوار باشید که دولت مستقیما با پول شما کار نمی کند .

پولتان را منجمد کنید !
می توانید با پول یارانه اتان طلا بخرید ، این کار تضمین می کند که قدرت خرید شما در بازه زمانی بلند مدت ثابت می ماند، این کار به شما سود نمی دهد ، فقط قدرت پولتان را حفظ می کند. چون قدرت پول ملی هر کشور نسبت به معیار طلا سنجیده می شود ، و وقتی شما معیار را در اختیار دارد ، در برابر تورم و نوسانات پولی ایمن هستید .

یارانه برای پرداخت قبوض نیست !
برای پرداخت قبض ها روی یارانه اتان حسابی باز نکنید . چون اگر زیاد مصرف می کنید و فکر می کنید که با مصرف یارانه نقدی بابت قبض ها می توانید از پس پرداخت همه آن ها بر آیید در اشتباه هستید . سعی کنید در مصرف صرفه جویی کنید . البته این را به خاطر داشته باشید که شما نباید به سقف تولید دولت عادت کنید . شما باید به مقداری که نیاز دارید مصرف کنید، این دولت است که باید سقف تولید اش را به نیاز شما برساند. شما تنها نسبت به نیاز واقعی اتان بیشتر مصرف نکنید . نقطه تفاوت بین صرفه جویی با ریاضت کشی اقتصادی در همین است .

پی نوشت:
1 - این مطلب در نشریه دانشگاهی نشانی منتشر شد .
2 - تموم شدم ، من از هیچ کس هیچی نمی خوام ...

   

• برچسب ها:یارانه ،سوپسید ،هدفمند ،هدفمندکردن یارانه ها ،اقتصادی ،مقاله ،مقالات ،سرمایه ملی ،قانون ،دولت ،صرفه جویی ،ریاضت ،

 حاکمیت رای اکثریت،تعریفی از دموکراسی در ذهن خیلی از آدم ها،تعریفی که کامل نیست،گرچه قسمتی از تعریف دموکراسی را شامل می شود ولی "البته" ای با خود به همراه دارد که در تکلم چند جمله ای بیش نیست و درعمل موجب فرقی به بزرگی دیکتاتوری و دموکراسی می شود .
با  یک مثال شروع می کنیم،فرض کنید در دهکده ای بیش از نیمی از مردم از اجرای یک پروژه سود می برند،اگر بخواهیم ازهرکس مبلغی بابت این طرح بگیریم،کسی حاضر نمی شود پولی پرداخت کند،چون آن دسته که سودی نمی برند،نیازی نمی بینند که پولی پرداخت کنند و آن دسته که ذی نفع هستند نمی توانند به تنهایی از عهده تامین نیاز مالی پروژه برآیند. از طرفی شاید در آینده کسانی که پولی پرداخت نکرده اند از این پروژه سودی ببرند یا کسانی که هزینه پرداخت کرده اند به دلایلی سودی عایدشان نشود.
اگر در این دهکده رای گیری کنیم و فرض کنیم همه از قضیه به نحوه مطلوبی آگاهند و همه شرکت می کنند،بیش از نیمی،یعنی حداقل نصف به علاوه یک نفر به اجرای پروژه رای خواهند داد و پروژه تصویت خواهد شد. ولی هزینه مالی لازم برای اجرا از محل مالیاتی که همه ساکنین می دهند پرداخت خواهد شد،به عبارتی دیگر هزینه اجرای پروژه را،همه،حتی کسانی که نفعی نمی برند خواهند پرداخت.اینجا همان نکته ظریفی است که فرق بین "دموکراسی" و "نظر اکثریت" را آشکار می کند.
شمشیر دو لبه:
 در خیلی از تصمیمات،مثل تصمیمات درعملیات نظامی یا پروژه ای اقتصادی نظر اکثریت بهترین و در برخی موارد تنها راه تصمیم گیری است،برای مثال در یک عملیات نظامی وقتی اکثریت فرماندهان به یک تاکتیک خاص رای می دهند،آن دسته از فرماندهان که نظر دیگری داشتند باید تابع نظر اکثریت باشند و کار را به بهترین شکل انجام دهند گرچه به آن اعتقادی ندارند.
سوال اینجاست که آیا اکثریت همیشه بهترین تصمیم را می گیرد؟ خیر!ممکن است همین عملیات نظامی که مثال زدیم شکست بخورد.بگذارید از جنبه دیگری نگاه کنیم،دشمن در حال پیش روی در خاک کشور است اگر در این مثال کثرت گرایی حاکم می بود یعنی کسی تسلیم نظر اکثریت نمی شد و نظر خودش را ارائه می کرد،عملیاتی صورت نمی گرفت که حال ما روی شکست خوردن یا پیروز شدنش بحث کنیم و کشور تسخیر می شد.
اما در حوزه های دیگری که در واقع باید صحنه تعارض بین نظر ها باشد،نظر اکثریت تبدیل می شود به "دیکتاتوری اکثریت" .
دیکتاتوری همه گیر :
 در تعریف دمکراسی باید گفت: "حاکمیت رای اکثریت به گونه ای که اقلیت یا همان مخالفین همواره تریبون یا صدایی به رسایی صدای صاحبان قدرت داشته باشند و این یعنی آزادی بیان و جریان آزاد اطلاعات. افرادی که در انتخابات پیروز نشده اند در جایگاه مخالفت یا معادل فرانسوی اش اپوزوسیون قرار می گیرند،این افراد همواره برای کسب نظر اکثریث با نگاهی نقادانه و پرسشگر به تصمیمات قشر در قدرت می نگرند و به دنبال فساد احتمالی افرادی هستند که در قدرت اند.در دموکراسی،مخالفان یا اپوزوسیون،نهادی قانونی و بلافصل از بدنه سیاسی کشور اند که به صورت احزاب فعالیت دارند.دامنه فعالیت های هر دو قشر بگونه ای است که حقوق بشر را زیر پا نگذارند."
وقتی در یک مسئله نظری یا سیاسی که ذاتا عرصه ای برای تعارض نظرات است دیکتاتوری اکثریت حاکم شود،به این معنا که اقلیت مجبور به قبول نظر کسانی شوند که با هر روشی (که مورد بحث ما نیست) توانسته اند نظر اکثریت را با خود همراه کنند و ملزم شوند نظرشان را با نظر آن ها یکسان کنند،به طور منطقی جایگاه نقادی و تعارض آرا برچیده خواهد شد و فضای سیاسی فضایی یک دست و موافق با کسانی خواهد بود که با نظر اکثریت به قدرت رسیده اند.در نتیجه نه کسی خواهد بود که در صورت خطا یا فساد صاحبان قدرت که با رای اکثریت به قدرت رسیده اند، اکثریت را آگاه کند و از تکرار اشتباه اکثریت جلوگیری کند و نه کسی خواهد بود که تصمیمات قشر در قدرت را نقد کند و این کار را با دقتی انجام دهد که هیچ نقادی از داخل قدرت نمی توانست انجام دهد (می پرسید چرا ؟ واضح است،چون اپوزوسیون خود به دنبال کسب نظر اکثریت است و برای این هم که شده کوچک ترین فساد را افشا خواهد کرد و کم ترین عواقب رو گوشزد خواهد نمود)
پس مردم از خطا های دولت مردانشان بی اطلاع خواهند ماند و دولت مردان نیز از نقایص کارشان و این تازه آغاز کار بود ، چنین فضایی ذاتا فساد زا است،وقتی کسی نباشد که همواره به دنبال ضعف و فساد بگردد،ضعف ها بهترین شرایط را برای انسان ها ایجاد می کنند که با انگیزه های مالی یا جاه طلبانه دست به کارهایی بزنند که ظاهرا در قانون ممنوع اند ولی عملا ناظری نیست که براجرایشان نظارت کند.در واقع شاید ناظرانی حضور داشته باشند اما انگیزه ای وجود ندارد که آن ها را به نظارت دقیق و موشکافانه تشویق کند.
هیچ بقالی ماستش را ترش نمی خواند ، قشری که در قدرت است همواره می کوشد که در قدرت بماند،چون مخالفی نیست که نقدی کند پس صدای قشر در قدرت همیشه می گوید همه چیز خوب است این بدان معناست که اطلاعات و واقعیات به صورت آزاد جریان نمی یابند. زیرا کسی نیست که بیانشان کند و قشر در قدرت که صدای مطلق را در جامعه داراست نمی خواهد اطلاعاتی که علیه اش است جریان بیابد.

پی نوشت :
1 - قالب جدید وبلاگ !
2 - و بخوانید قاعده بازی ، از وبلاگ مولتی مینیمالیست !
3 - نتیجه ی نظر سنجی وبلاگ که با شرکت 29 نفر انجام شده است . برداشت شما از این آمار آزاد است .
4 - در نظر سنجی جدید وبلاگ حتما شرکت کنید ،
     در سمت راست وبلاگ می توانید این نظر سنجی را مشاهده کنید

   

• برچسب ها:دموکراسی ،دیکتاتوری ،مقاله ،مقالات ،اکثریت ،حقوق بشر ،رای اکثریت ،رای ،اندیشه ،

"انسان ها برای کشتن یک دیگر در این دنیا تشریفاتی دارند،شاید برای هیچ کس آن قدر ها مهم نباشد که چگونه می میرد ، ولی در اکثر کشور هایی که مجازات اعدام هنوز در قوانین موجود است و اجرا می شود ،استاندارد هایی وجود دارد که ناظر بر کیفیت مرگ شخص اعدام شونده است. در واقع استانداردی برای مردن !"

از نظر حقوقی ، مجازات مرگ (اعدام) به معنای سلب حیات یک انسان به عنوان مجازات جرمی است که انجام داده است ، این جرم می تواند از قتل زنجیره ای تا جرم های سیاسی متغیر باشد.
اعدام مخالفان در کشور هایی که تعریف،حدود و شرایط احراز برای جرم سیاسی ارائه داده نشده است،به بهانه وقوع یک جرم سیاسی بیشتر متداول است .
در علم حقوق ، "سلب حیات"، خود مجازات جرم به حساب می آید ، بنابراین درد و رنج هنگام اجرای مجازات نوعی جزای مضاعف محسوب می گردد که مستقیما اصل " تناسب میان جرم و مجازات " را نقض می کند . به زبان ساده ،برای یک جرم،دو مجازات اجرا شده است . مجازات مرگ و شکنجه .
مجازات شکنجه "دولتی" امروزه نوعی از انواع جنایات علیه بشیرت محسوب می شود. با کوشش سازمان ملل متحد، معاهده ای به نام U.N.C.A.T یا معاهده منع شکنجه به امضای اکثر کشور ها رسیده است که طبق آن دولت ها از انجام هر نوع شکنجه منع شده اند ، متاسفانه دولت ایران این معاهده را امضا نکرده است .
این که آیا شکنجه هنگام اجرای مجازات مرگ نوعی "شکنجه دولتی" است یا نه،بحثی بسیار تخصصی و مفصل در حوزه حقوق است که در حوصله این مقاله نمی گنجد .

از نظر تاریخی :
جالب است بدانید یکی از باستانی ترین قوانین موجود،قانون اعدام است،از زمانی که خون در مقابل خون سنت قبایل در نقاط مختلف کره زمین بود ، یا عصر چنگیز خان مغول ویا همین "مناره های سر" آقا محمد خان قاجار و یا همین امروز با گیوتن و طناب دار یا اتاق گاز یا تزریق سم ، انسان ها به بهانه های مختلف هم دیگر را طی تشریفاتی درخور می کشند و این کار ، به بهانه ایجاد عدالت انجام می شود .
انواع اعدام ها در قرون گذشته :
1 - اعدام به وسیله حیوانات :
 - چهار تکه کردن بدن فرد اعدامی توسط بستن به چهار اسب که به جهات مخالف هم رم داده می شدند
 - تاختن اسب روی بدن اعدامی
 - رها کردن اعدامی بین سگان یا گرگان گرسنه یا جوندگان گرسنه مثل موش یا حشرات سمی
 - انداختن در چاه ماران یا کژدم ها یا استفاده از کروکدیل ، کوسه ، شیر و ...
 - اعدام به وسیله فیل های آموزش دیده
2 - جوشاندن در دیگ آب یا روغن
3 - شکستن کمر یا گردن به وسیله دستگاه های اعدام یا به وسیله جلاد یا انداختن از بلندی
4 - زنده سوزاندن (این مورد در تخصص مردمان قرون وسطا بوده است!)
5 - مصلوب کردن ( حتما همه می دانید که صلیب چیست ؟)
6 - جدا کردن سر از بدن (گردن زدن)
7 - پاره کردن شکم ( تخصص ژاپنی های باستان)
8 - گاروت ( چرخ چاه اسپانیایی)
9 - اعدام با گیوتین (نوعی از گردن زدن)
10-بند بند کردن بدن (جدا کردن مفاصل بدن از هم)
و ...
این روش های وحشتناک که تنها بخشی از خلاقیت گسترده بشر در کشتن هم نوع خود است ، به جز قطع سر که متاسفانه هنوز در کشور هایی نظیر عربستان سعودی جزء مجازات های قانونی اند، به دست تاریخ سپرده شده اند تا چون لکه ننگی برای همیشه در تاریخ بشر بمانند و بدین گونه عمق خشونتی که یک انسان می توانسته و می تواند در حق همنوع خود اعمال کند را دریابیم .

روش های اعدام در عصر حاضر :
اولین حرکت موثر در مورد اعدام های بدون رنج در سال 1791 میلادی در طی انقلاب فرانسه و در گردهمایی ملی فرانسه رخ داد که طی آن گروهی به سرپرستی آنتونی لویس فیزیکدان و دکتر ژوزف گیوتین تشکیل شد که حاصل تحقیقات چیزی نبود جز گیوتین ، وسیله ابداعی دکتر گیوتین...
1 - گیوتین: به نظر می رسید این وسیله با قطع کردن نخاع و شریان های اصلی خون رسانی به مغز باعث فلج کامل بدن و مرگ آنی اعدامی می شود ولی در عمل با مشاهده پدیده "سر های زنده" ، این قضیه تا حدود زیادی دچار ابهام شد.مجازات اعدام در اواسط قرن بیستم از مجازات های کشور فرانسه حذف شد .
2 - طناب دار: مجازات طناب دار، دارای سه نوع است :
 2-1: سقوط از ارتقاع استاندارد ( Standard Drop ) : در این روش ،طناب دار طوری گره زده می شود که فشاری که بر اثر تکانه سقوط بدن به وجود می آید مستقیما روی مهره گردن اثر کرده و باعث قطع نخاع و مرگ آنی فرد شود ،یا حداقل به خاطر قطع یک باره جریان های وریدی باعث سکته مغزی و قلبی و مرگ آنی بر اثر شوک قلبی و عصبی شود. ارتفاع سقوط دارای استاندارد های خاصی است که مامور اعدام با در نظر گرفتن سن ، وزن ، قد ، بیماری های قلبی و اسکلتی ، ارتفاع استاندارد سقوط فرد را بدست می آورد . ارتفاع سقوط بین 1.2 تا 1.8 متر است.
 2-2 : سقوط از ارتفاع بالا ( Long Drop ) : این روش که علمی تر شده روش بالاست ، تضمین می کند که برای تمامی افراد با هر شرایطی اعدام بدون درد انجام بپذیرد ، در این روش نیز جدول سقوط استاندارد وجود دارد . این اعدام نیز بی نقص نیست ، برخی اوقات این اعدام باعث جدا شدن سر اعدامی از بدنش می شود ،واقعه ای که برای برادر صدام ، دیکتاتور عراق رخ داد .
 2-3 : سقوط از ارتفاع کم ( Short Drop ) : در این نوع که به حلق آویز کردن مشهور است و در کشور ما نیز به عنوان قصاص با طناب دار شناخته می شود ،فرد بر اثر عارضه نخائی نمی میرد ،بلکه علت مرگ خفگی است ، زمان مرگ از 10 تا 20 دقیقه زجر آور متغیر است.این نوع از اعدام تقریبا در همه کشور ها به جز چند کشور از جمله ایران منسوخ شده است . بلند کردن با بالابر و جر ثقیل نیز در این دسته جای می گیرد.
3 - شلیک گلوله :
این نوع از مجازات های مرگ ، معمولا برای جرم های سیاسی و مجازات های نظامی استفاده می شود.
 3-1 :  جوخه اعدام (Firing Squad) : در این روش جوخه اعدام به سمت فرد تیر شلیک می کنند و در آخر مامور اعدام تیری به سر یا قلب فرد اعدامی شلیک می کند که به آن تیر خلاص می گویند.
 3-2 : تک تیر (Single Shot) : در این روش ، فرد توسط شلیک یک تیر از جلو یا عقب سر اعدام می شود ، این مجازات بیشتر در کشور چین در زمان انقلاب کمونیستی چین مورد استفاده بود . اعدام های انقلابی نیز اغلب از همین نوع اند .
 3-3 : توپ (Cannon Shot) : شلیک به سمت فرد اعدامی با گلوله توپ ، این روش توسط انگلیس در زمان استعمار هند استفاده می شده است .
4 - سنگسار :
این روش نام آشنا که فعلا ، تنها و تنها در ایران به صورت مجازات قانونی در حال اجراست ، در این روش ، فرد بسته به زن یا مرد بودن تا کمر یا تا گردن در خاک قرار داده می شود و چندین نفر با انداختن سنگ یه سمت او ، او را مجروح می کنند ، این عمل آنقدر ادامه می یابد که با فرد از گودال بگریزد یا بر اثر جراحات بمیرد. این روش امروزه نوعی شکنجه مضاعف و جنایت علیه نوع بشر به خصوص زنان (به دلیل جرم هایی که مجازات سنگسار را در پی دارند) لقب گرفته است .
5 - اتاق گاز : در این روش فرد را برای دقایقی در معرض گاز های سمی و یا خفه کننده قرار می دهند ، در اعدام با گاز سمی بیشتر از سیانید هیدروژن و در اعدام با گاز های خفه کننده از کربن منو اکسید استفاده می شود. مرگ با این نوع اعدام یا بسیار سریع است و یا بسیار شیرین و همراه با خوابی سنگین .
6 - تزریق مواد مهلک ( Lethal Injection) : روشی که در آن با تزریق مواد سمی به سرخ رگ ، فرد به آرامی و بدون هیج درد و رنجی از دنیا رخت بر می بندد ، در این روش ، مواد تزریقی اغلب فلج کننده اعصاب درد و تنفس و بیهوش کننده هستند.
7 - صندلی الکتریکی (Electric chair) : در این روش جریان بالایی را از طریق الکترود های خاصی از سر و قلب می گذرانند ، این روش باعث فلج شدن ماهیچه های قلب ، اعصاب حسی و تنفسی می شود و مرگ بدون درد ولی نه چندان آنی را به دنبال دارد ، جریان و ولتاژ طوری انتخاب می شود که مرگ بر اثر خفگی باشد ، در محل تماس الکترودها با بدن، با خیس کردن پوست باعث کاهش شدید مقاومت آن می شوند که مقاومت بالا در برابر جریان باعث سوختن بدن نشود .
سخن آخر :
با مقایسه روش های اعدام مختلف می توان مشاهده کرد که غرب قبل از حذف کامل این خشونت دولتی،سعی کرده بود تا آنجا که ممکن است درد و رنج حاصل از پروسه اعدام را برای اعدامی به حداقل برساند ولی در کشور های دیگر مانند ایران،نه تنها قدمی مثبت در حذف اعدام بر داشته نشده است،حتی به این حق مسلم یک فرد که قرار است حیاتش سلب شود که همانا مرگ راحت و بدون رنج است نیز هیچ اهمیتی قائل نشده است. این نکته هم قابل توجه است که بسیاری از روش های استاندارد اعدام در کشوری مثل ایران که داعیه دار ارائه اولین منشور حقوق بشر به جهانیان است ، جزء روش های غیر انسانی شناخته می شوند.

پی نوشت ها :
0 - "سورنا هاشمی ، علیرضا فیروزی" یادمون نرن ، هنوز معلوم نیست کجا هستن .
1 - خسته شدم ، این مطلب مثل سوهان داشت اعصابم رو می سابید ، بسیار رنج آور بود نوشتنش ، می دونم که خودنش هم رنج آوره ، ولی بخونید، خواهش می کنم .
2 -تقدیم به دوستی که از دل و جان برای حذف مجازات اعدام تلاش می کند.
3 - آه ای عشق ، چهره آبی ات از دور پیدا نیست ...
4 - آیا به نظر شما اعدام در مقابل قتل ، باز آفرینی یک خشونت نیست ؟
5 - یکی، یکی دیگر را می کشد ، نیروی قهریه او را می کشد ، ولی این سیر تسلسل را پایانی نیست ! اگر خون در مقابل خون درست است ، کسی هم باید آن نیرو یا همان جلاد را بکشد ...
6 -اگر این مطلب براتون آموزنده بود و ارزش خوندش رو داشت ، هر مبلغی که خواستید به مهرانه کمک کنید . "مهرانه، انجمن حمایت از بیماران سرطانی استان زنجان"

   

• برچسب ها:روش های اعدام ،اعدام ،سیاسی ،حقوق بشر ،مقالات ،مقاله ،دار زدن ،طناب ،دار ،صندلی الکتریکی ،کاروت ،گاروت ،گیوتین ،مجازات مرگ ،قصاب ،قصابی ،سنگسار ،شکنجه ،حقوق ،حقوقی ،تیرباران ،انواع اعدام ،انواع ،چین ،ایران ،سودان ،قطع سر ،گردن زدن ،مرگ بدون درد ،درد ،رنج ،صدام ،تکریت ،دیکتاتور ،انقلاب ،فرانسه ،تاریخ ،UNCAT ،معاهده ،UN ،سازمان ملل ،ملل ،گاز سمی ،اتاق گاز ،ضد اعدام ،توپ ،جوشاندن ،چاه مار ،مار ،عقرب ،کژدم هاراگیری ،صلیب ،هم نوع ،هند ،استعمار ،جنبش ضد اعدام ،قتل زنجیره ای ،چرخ چاه اسپانیایی ،سر های زنده ،
• دنبالک ها:متدهای مجازات اعدام در سراسر دنیا به تفصیل (به زبان انگلیسی) ،پدیده سرهای زنده به قلم دکتر گیوتین (انگلیسی) ،صفحه اعدام در ویکی پدیا (فارسی) ،